Odwiedziło nas:
92578 osób

Misie to grupa dzieci 3 letnich.

                              Liczy 27 dzieci.

 

Wychowawcy:Jolanta Piotrowska,Daria Kresa

Woźna oddziałowa:Paulina Szadkowska

Pomoc nauczycielki:Ewa Wyszomierska

 

Rada Rodziców:  P.Katarzyna Glinka

                              P.Magda Kozakiewicz

                              P.Wiktor Rogal

 

                        LOGO GRUPY

             

 

 

 HYMN GRUPY

 

 

                          

                             "JADĄ JADĄ MISIE"

Jadą, jadą misie, tra la la la la,                                                       

Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,                                              

Przyjechały do lasu, narobiły hałasu,                                      

Przyjechały do boru, narobiły rumoru.

 

Jadą, jadą misie, tra la la la la,                                                       

Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,                                              

A misiowa jak może, prędko szuka w komorze,                             

Plaster miodu wynosi, pięknie gości swych prosi.

 

Jadą, jadą misie, tra la la la la,                                                      

Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,

Zjadły misie plastrów sześć,

I wołają: "jeszcze jeść!",

 

Jadą, jadą misie, tra la la la la,

Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,

Przyjechały do lasu, narobiły hałasu,

Przyjechały do boru, narobiły rumoru.

 

                                      

                     RODZICE MISIÓW!

                          POCZĄTKI ZAWSZE SĄ TRUDNE- NASZE RADY:

1.Nie przeciągaj pożegnania w szatni;pomóż się dziecku rozebrać,pocałuj je na "do widzenia" i wyjdź.

2.Nie zabieraj dziecka do domu kiedy płacze przy rozstaniu-jeśli zrobisz to choć raz,będzie wiedziało,że łzami można wszystko wymusić i następnego dnia znów będzie płakało.

3.Nie obiecuj-jeśli pójdziesz do przedszkola,dostaniesz prezent.Po wyjsciu z przedszkola, możesz, dać mu słodki drobiazg,ale nie może to być przekupywanie dziecka.

4.Kontroluj swoje wypowiedzi:zamiast-już możemy iść do domu,powiedz-teraz idziemy do domu.Dziecko nie powinno czuć,że przebywanie w przedszkolu jest sytuacją przymusową,ma się tu bowiem dobrze bawić.

5.Nie wymuszaj na dziecku,aby od razu opowiadało,co wydarzyło się w przedszkolu.Jeśli dziecko będzie gotowe-samo chętnie ci opowie.

6.Mamo-jeśli dziecko przy rozstaniu bardzo rozpacza,postaraj się aby przez kilka dni przyprowadzał je tatuś.Czasami rozstanie z tatą jest mniej bolesne.

 

WARTO WIEDZIEĆ!

OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA TRZYLATKA

W pracy z dziećmi trzyletnimi należy przede wszystkim liczyć się z dużą wrażliwością ich układu nerwowego oraz ze słabą wrażliwością na infekcje.Potrzebna jest zatem atmosfera pełna pogody i radości.Ważne jest również,aby dzieci jak najdłużej przebywały na powietrzu o każdej porze roku.

        Dzieci trzyletnie łatwo ulegają zmęczeniu lecz szybko regenerują siły.Na krótko również potrafią skupić się na jednym przedmiocie,stąd też krótkotrwały wysiłek należy przeplatać częstym odpoczynkiem,umożliwiającym zmianę pozycji ciała i zaspokajającym potrzebę ruchu.Ważnym zadaniem jest też przystosowanie dzieci,do nowego środowiska,gdyż są one jeszcze egocentryczne(pojęcie egocentryzmu myślenia pojawia się u dzieci,które nie przekroczyły siódmego roku życia,polega na nieumiejętności dziecka wczucia się w położenie innej osoby i spojrzenia na świat z jej perspektywy...)co utrudnia orientację w otoczeniu.Brak umiejętności samoobsługowych powoduje uzależnienie od pomocy dorosłych.Małe dzieci łatwo tracą poczucie bezpieczeństwa,które jest niezbędnym warunkiem równowagi psychicznej,dlatego ważna jest obserwacja jego zachowania,aby wiedzieć i orientować się kiedy potrzebna jest ingerencja,kogo trzeba ośmielić,kogo pocieszyć lub też zachęcić do zabawy.

Kontakty okolicznościowe z dziećmi występują podczas całego dnia przedszkolnego.Obfitują one niejednokrotnie w różne nieprzewidziane sytuacje,na które trzeba umieć właściwie zareagować.Gotowość do dzielenia z dziećmi ich przeżyć,poznawanie dziecięcych zainteresowań,przychodzenie z pomocą w razie potrzeby,sprawiedliwe rozstrzyganie sporów,wszystko to wychowuje dziecko,zbliża je do wychowawcy oraz umacnia poczucie bezpieczeństwa.

 Pozostawiając dziecku możliwie dużo swobody,trzeba ją jednak ograniczyć wymaganiami racjonalnego trybu życia i koniecznością przestrzegania norm współżycia społecznego,gdyż atmosferę spokoju warunkuje ład i porządek w przedszkolu.Do tego niezbędne jest pewne zdyscyplinowanie dzieci zgodne z ich możliwościami rozwojowymi. Aby to osiągnąć należy ustalić najważniejsze zasady i zwyczaje obowiązujące w zabawie, we wzajemnym współżyciu.Dobrą metodą są objaśnienia połączone z pokazami.Pracę nauczycielki ułatwia naturalna skłonność małego dziecka do naśladownictwa,podatność na sugestię słowa.

Trzylatek chętnie podporządkowuje się wychowawcy stawiającemu wymagania w sposób łagodny ale stanowczy,bez okazanego zdenerwowania,które potem udzieliłoby się dziecku i wyzwalało w nim chęć przekory.Kontakty małych dzieci z otoczeniem utrudnia ich mało komunikatywna mowa.Myślenie dopiero wchodzi w fazę konkretno-wyobrażeniową.

 

ROZWÓJ SOMATYCZNY I AKTYWNOŚĆ RUCHOWA

W tym okresie kościec dziecka jest wrażliwy i giętki.Stawy cechuje duża ruchomość, wiązadła stawowe są słabe i rozciągliwe.Bardzo słaba jest też muskulatura.Włókna mięśniowe zawierają dużo wody,są wiotkie i cienkie,wskutek czego dziecko jest niewytrzymałe na wysiłek fizyczny.Męczy je jednostajna pozycja oraz monotonny i dłużej trwający ruch.W tej fazie wieku łatwo może wytworzyć się wadliwa postawa ciała przy nierównomiernym rozkładzie ruchu i spoczynku.

ROZWÓJ EMOCJONALNY I SPOŁECZNY

Wiek ten cechuje wzbogacenie się i duże zróżnicowanie życia uczuciowego.Można zaobserwować w zachowaniu się dzieci takie uczucia jak:gniew,strach,radość,wstyd, niechęć czy też zazdrość.Te uczucia pojawiają się w sposób wyrazisty,gdyż dziecko nie umie maskować i tłumić swoich przeżyć uczuciowych.Uzewnętrzniają się one w zachowaniu, okrzykach i w słowach.Służą one do wyrażania emocji,których podłożem są z kolei potrzeby.W tej fazie życia przedszkolnego uczucia dzieci cechuje efektywność i impulsywność.Emocje silne,gwałtowne choć krótkotrwałe,łatwo u dziecka powstają i wybuchają na zewnątrz.Często trwają tylko kilka minut,nagle powstają i nagle się kończą. Dziecko przechodzi łatwo z jednego nastroju emocjonalnego w drugi,diametralnie od niego różny.Zmartwione i zapłakane,za chwilę śmieje się i cieszy.

SPRAWNOŚCI KOMUNIKACYJNE

Pod koniec trzeciego roku życia wychowywane w sprzyjających warunkach środowiskowych,mają już opanowane podstawy języka ojczystego i to zarówno od strony leksykalnej jak też gramatycznej.Oczywiście chodzi tu o praktyczną znajomość języka, która przejawia się w rozumieniu skierowanych do dziecka wypowiedzi innych osób. Jednakże zasób słownictwa dziecka trzyletniego jest jeszcze niewielki a system gramatyczny nie w pełni poznany i utrwalony.

MORALNOŚĆ I OSOBOWOŚĆ DZIECKA

Rozwój moralny polega na przyswajaniu różnorodnych reguł form postępowania i zastosowaniu ich w stosunkach międzyludzkich.Dziecko stopniowo przyswajając sobie normy i reguły postępowania,uczy się postępować zgodnie z nimi.Małe dziecko nie ma wrodzonego poczucia dobra i zła.Okres ten nazywany jest okresem anomii moralnej.W tym stadium moralności dziecko przyjmuje określone normy i zasady postępowania narzucone mu przez dorosłych.Przestrzega ich nie dlatego,że uważa zachowanie norm za wartościowe,lecz po to,by sprostać wymaganiom dorosłych,gdyż są oni dla dziecka bezwzględnym autorytetem i wzorem właściwego postępowania.

 

 

 

 

 

 

 

Realizacja Bajkowestrony.pl

Do góry