Odwiedziło nas:
100217 osób

ZABURZENIA ROZWOJU RUCHOWEGO

NIEZRĘCZNOŚĆ MANUALNA ( MAŁA MOTORYKA )

OBJAWY:

  1. Brak w umiejętności samoobsługi. Czynności codzienne ( mycie, ubieranie się, jedzenie) są wykonywane powoli i niezręcznie.
  2. Nadmierne napięcie mięśniowe. Zbyt silny nacisk ołówka (kredki, długopisu). Linie rysunku grube, stąd częste przedzieranie kartki, łamanie kredki.. Ruchy ręki gwałtowne, mało płynne, często kanciaste również przy innych czynnościach, nie tylko rysowania. W rysunkach przeważają linie proste. Ruchy mało precyzyjne.
  3. Za małe napięcie mięśniowe. Linie rysunku nikłe, często ledwo widoczne. Linie proste są nierówne, faliste. Przeważają rysunki drobne i małe. Brak siły do wycinania nożyczkami. Słaba chwytliwość palców, częste wypuszczanie przedmiotów z rąk.
  4. Niewłaściwa koordynacja obu rąk, chętne posługiwanie się jedną ręką, druga raczej przeszkadza. Trudności przy zapinaniu guzików, wiązaniu sznurowadeł, wycinaniu, chwytaniu piłki.
  5. Zaburzona szybkość ruchów rąk, zwalnianie dla uzyskania dokładności, pogarszanie się precyzji przy przyspieszaniu.
  6. Trudności w nabywaniu automatyzmów ruchowych, zwolnione nabywanie wprawy w czynnościach ruchowych.

 

WSKAZÓWKI DO PRACY:

  • usamodzielnianie w czynnościach codziennych i samoobsługowych,
  • zachęcanie do rysowania, wycinania, majsterkowania,
  • malowanie farbami dużych kształtów lub pokrywanie dużych płaszczyzn farbami,
  • kolorowanie książeczek obrazkowych'
  • rysowanie przez kalkę techniczną,
  • zwracanie uwagi na precyzję, stopniowe przyspieszanie tempa pracy,
  • wycinanie po liniach prostych, łamanych, falistych,
  • ulepianki z plasteliny, modeliny, masy

Wszystkie ćwiczenia należy wielokrotnie powtarzać ze względu na małą wyćwiczalność w zakresie czynności ruchowych.

 

Źródło: Szkoła za rok  PROGRAM WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO -roczne              przygotowanie do szkoły. NOWA ERA.

 

Opracowała: Marlena Krasuska

 

 

 

ZABURZENIA ROZWOJU RUCHOWEGO

NIEZRĘCZNOŚĆ RUCHOWA CAŁEGO CIAŁA ( DUŻA MOTORYKA )

 

OBJAWY:

  1. Niechęć do włączania się do zespołowych zabaw ruchowych. Próby naśladowania innych dzieci, gdy nikt nie widzi.
  2. Ruchy mało płynne, nieskoordynowane, kanciaste, niezręczność w zabawie z piłką ( rzucanie, łapanie, kopanie).
  3. Nienadążanie za innymi dziećmi w biegu. Trudności w bieganiu na palcach, nie zawsze występuje umiejętność maszerowania  "w nogę".
  4. Z trudem opanowana jest umiejętność jazdy na rowerze, wrotkach czy łyżwach.

 

WSKAZANIA DO PRACY:

  • różne rodzaje gier z piłką, ping - pong, skakanka, gry w klasy,
  • ćwiczenia na równoważni, drabinkach,
  • udział  w różnego rodzaju zawodach z dziećmi o podobnych możliwościach ruchowych,
  • zachęcanie do udziału w grach i zabawach, zachęcanie do pływania,
  • dbanie o motywację, zachęcanie, chwalenie,
  • regulowanie negatywnych ocen rówieśników.

 

Źródło: Szkoła za rok  PROGRAM WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO - roczne                            przygotowanie do szkoły. NOWA ERA.

Opracowała : Marlena Krasuska

 

 

 

RECEPTA NA DOBRĄ WSPÓŁPRACĘ Z RODZICAMI

 

  • staraj się poznać dziecko i jego rodzinę;
  • zapoznaj rodziców z prawami ich dzieci w przedszkolu;
  • w rozmowach z rodzicem bądź szczera, komunikatywna, otwarta;
  • podczas rozmowy z rodzicami  precyzyjnie formułuj myśli;
  • przed rozmową z rodzicami przemyśl formę i treść rozmowy, dobierz odpowiedni czas i miejsce rozmowy;
  • chcąc przekazać złe wiadomości o dziecku, zacznij od wyszukania jego pozytywnych cech;
  • wszelkie wiadomości staraj się przekazywać w sposób spokojny, zrozumiały dla rodzica;
  • nie możesz myśleć,że zawsze masz rację i że wszystko wiesz;
  • mów głośno i stanowczo o swoich wymaganiach, oczekiwaniach, życzeniach, tak aby były one znane i zrozumiałe dla rodziców;
  • bądź elastyczna, otwarta na zmiany i ciekawe propozycje od rodzica, utarte schematy można przecież zmieniać;
  • uważnie obserwuj, słuchaj, odczuwaj, poszukuj;
  • w przypadku krytyki ze strony rodzica nie obrażaj się, przemyśl wszystko spokojnie, przeanalizuj zarzuty;
  • na bieżąco monitoruj postępy dzieci, tak aby rodzic mógł być informowany o postępach i problemach dziecka;
  • nigdy nie zostawiaj rodzica z problemem, zawsze oferuj pomoc, pokazuj sposoby radzenia sobie z nimi;
  • pamiętaj, że dystans między nauczycielem i rodzicem można zmniejszyć , co prawda wymaga to wiele trudu, ale zawsze warto próbować.

Źródło: INTERNET                                                    Opracowała: Marlena Krasuska

Realizacja Bajkowestrony.pl

Do góry